ΕΛΛΑΔΑ & ΕΛΙΑ

«Η Μεσόγειος τελειώνει εκεί, που δεν φύεται το ελαιόδεντρο»1. Το ίδιο θα έλεγε κανείς και για την Ελλάδα. Η ελιά υπάρχει διαχρονικά μέσα στη ζωή, την παράδοση, τη μυθολογία, την τέχνη και τη θρησκεία μας. Είναι ένα δέντρο με άπειρους συμβολισμούς και το «χρυσό υγρό» της κατά τον Όμηρο υπήρξε σύμβολο ιερό, δύναμης, καλοτυχίας, πνευματικότητας, αντοχής, συμφιλίωσης και εξευμενισμού.

Από την Κότινο, την αγριελιά που ο Ηρακλής φύτεψε στην Αρχαία Ολυμπία για να στολίζει το κεφάλι των νικητών, μέχρι την πρώτη ήμερη ελιά του κόσμου που η Αθηνά δώρισε στην πόλη της, ο μύθος της ελιάς έθρεψε τις ελληνικές παραδόσεις που ακολουθούμε μέχρι σήμερα.

Σήμερα, η ελιά αποτελεί τη μεγαλύτερη καλλιέργεια καρποφόρου δέντρου στην Ελλάδα. Χιλιάδες χρόνια τώρα, ευδοκιμεί στη φιλόξενη ελληνική γη γιατί αντέχει τα άγονα, πετρώδη εδάφη της και θεριεύει χάρη στην ηλιοφάνεια, τους ήπιους χειμώνες, τα βροχερά φθινόπωρα και τα ξηρά καλοκαίρια.

Ναι, η αρχαιότερη ελιά του κόσμου, 3.000 ετών ίσως και μεγαλύτερη, στέκεται μέχρι σήμερα στο χωριό Βουβές στην Κρήτη!

 1. Β. Σημαντηράκης & Μ. Λυκούδη, Ελαία η Καλλιστέφανος, Βιβλιοθήκη της Τράπεζας Αττικής.